امروز چهارشنبه 7 آبان 1399

پرخاشگری نوجوانان و راه های مقابله با آن

جمعه 11 بهمن 1398
5 دقیقه مطالعه
پرخاشگری نوجوانان و راه های مقابله با آن

پرخاشگری نوجوان، یکی از مواردی که والدین زیادی با آن روبرو هستند. پر خاشگری و عصبانیت یک بخش از رشد نوجوانان است. بعضی از تغییرات جسمی و روحی فرزندانمان در سن نوجوانی، باعث به وجود آمدن خشم و رفتارهای پرخاشگرانه است اما قسمت زیادی از این رفتارها برمی‌گردد به تربیت والدین.

یکی از رفتار هایی که در کنار پرخاشگری بروز می کند و با آن متفاوت به نظر می رسد زودرنجی نوجوانان است. ناهنجاری هایی که در رفتار نوجوان شکل می گیرد اگر کنترل نشود می توانند به نوجوانان ما صدمه بزنند. بهتر است با شناخت و آگاهی از ریشه‌های پرخاشگری نوجوانان از آنها بصورت درستی حمایت کنیم تا این دوره سخت را در کنار ما به پایان برسانند.



 پرخاشگری نوجوانان

خشم یک حالت هیجانی است که هنگام روبرو شدن با مشکلات و تحریک شدن توسط شرایط نامناسب بروز پیدا می‌کند. پرخاشگری مختص سن نوجوانی نیست، همه ما در طول زندگی خود چند بار آن را تجربه کرده ایم اما این ناهنجاری‌ها در دوران نوجوانی به تعداد و شدت بیشتری بروز پیدا می‌کند.

نوجوان به تازگی از دنیای کودکی خود بیرون آمده و می‌خواهد وارد دنیای بزرگسالی شود با مشکلات و بحران های فراوان. او اکنون باید مسئولیت پذیر شود و مواجه با این شرایط جدید برای او ترسناک و گیج کننده است.


عواملی که باعث پرخاشگری نوجوانان می شود

نوجوانی مرحله ای است برای ورود به دنیای بزرگسالی. در این مرحله نوجوان دستخوش تغییرات زیاد جسمی و روحی می شود. این دوره ویژگی هایی دارد که باعث پرخاشگری نوجوانان می شود. در این مقاله می‌خواهیم آنها را مورد بررسی قرار دهیم.

 ویژگی های جسمی:

  •  شروع بلوغ

  •  آشکار شدن تمایلات اولیه جنسی

  • ناهماهنگی در حرکات

  •  احساس درد های مداوم استخوانی و عضلانی

  • تغییرات هورمونی

 همه این ها می‌توانند باعث پرخاشگری نوجوان شوند.

 ویژگی های شناختی:

  • استقلال طلبی

  • حس مسئولیت

  • شناخت خود

  • قدرت استدلال

  •  نظریه پردازی

ممکن است نوجوان با این شرایط سازگار نشده و دچار بحران هویت شود.




ویژگی های اجتماعی:

 در این دوران نوجوانی نیازهای زیادی دارد مانند نیاز به شرکت در گروه های مختلف همسالان خود، نیاز به داشتن شرایط اجتماعی خوب، نیاز به مورد توجه قرار گرفتن و داشتن استقلال. اگرنوجوان نتواند به هر کدام از این نیازهای خود پاسخ دهد ممکن است دچار پرخاشگری شود.

 ویژگی های عاطفی:

 در این دوران نوجوان دستخوش هیجانات مختلف است و مانند هوای بهاری لحظه آفتابی و لحظه های بارانی است. او نمی تواند به خوبی احساسات خود را نشان دهد. ترس، خجالتی بودن، کمرویی و رویا پردازی، همه اینها باعث می شوند که او حساس و زود رنج شود.


علت های بیرونی پرخاشگری نوجوانان

 قبل از اینکه بخواهیم راه‌های درمان را پیدا کنیم، بهتر است علت ها را در نوجوان خود پیدا کنیم. خشم در نوجوانان به جز علت هایی که ذکر کردیم می تواند علت های بیرونی دیگری را هم داشته باشد که در اینجا به آنها می پردازیم

  • فعالیت هورمون های جنسی برای اولین بار در دوران نوجوانی

  • عوامل ژنتیکی

  • پرخاشگری هایی که در کودکی بوده و درمان نشده

  • اگر کودک یا نوجوان ما قربانی آزار جنسی یا بدنی بوده

  • اگر در خانه، مدرسه یا جامعه با خشونت روبرو بوده

  • انتقال پرخاشگری از طریق رسانه‌ها

  • استفاده از مواد مخدر و الکل

  •  وجود هر نوع اسلحه گرم در خوانه

  • صدمه مغزی بر اثر سانحه

  • نادیده گرفتن مالکیت نوجوان

  • توهین به شخصیتنوجوان و سرزنش کردن های مداوم

  • تنبیه های بدنی

  • بی توجهی به خواسته های نوجوان




تفاوت پرخاشگری در بین دختران و پسران

 دختر و پسر هر دو در دوران نوجوانی پرخاشگری را تجربه می کنند اما بروز این حالت در پسران بیشتر است. تواناییهای جسمی بیشتر و آزادی های اجتماعی می تواند باعث آن باشد. یعنی در جامعه ما قبول پرخاشگری توسط پسر راحت تر از پذیرفتن آن توسط دختران است. اجتماع و خانواده از دختران انتظار دارند که رفتاری آرام داشته باشند. پسر ها اگر پرخاشگری کنند، کمتر از دخترها توبیخ یا تنبیه می شوند.


تاثیر خانه و مدرسه بر پرخاشگری نوجوان

ممکن است پرخاشگری بر اثر رابطه اشتباه بین نوجوان و والدین او باشد. اگر نوجوان احساس امنیت نکند به سمت پرخاشگری می‌رود. نوجوانی که به طور مرتب تنبیه، سرزنش و تهدید شود، یعنی خانواده در رابطه با او درست رفتار نکرده اند و او امنیت خود را از دست خواهد داد. نوجوان برای حفاظت از خود به سمت پرخاشگری می‌رود. پدر و مادر خود را مانند دشمن می بیند و با آنها مقابله می‌کند. در این زمان اصولاً خانواده به جای این که متوجه رفتار اشتباه خود شوند، فشارها را بیشتر می‌کنند. اینگونه است که خشم در نوجوانان افزایش پیدا می کند. همین مسئله در مدرسه هم ممکن است بروز کند. با این تفاوت که جای خانواده را معلم، مدیر و دوستان او می گیرند.


 نتایج پرخاشگری در زندگی نوجوان

پرخاشگری بر جسم و روح و روان نوجوان صدمه وارد می کند. او را دچار احساس گناه می‌کند و زندگی را سیاه می بیند. اصولا نوجوانان پرخاشگر، روابط خود را از دست می دهند و با گذشت زمان احساس تنهایی و طرد شدگی می کند.




با پرخاشگری نوجوان چه کنیم؟

  •  بهتر است شرایط نوجوان خود را درک کنیم و اگر رفتار درستی با او نداریم، سعی کنیم ارتباطمان را اصلاح کنیم.

  •  متوجه بزرگ شدن او باشیم.

  • سعی کنید نوجوان شما در کنار شما احساس آرامش داشته باشد.

  • دلیل اصلی خشم و پرخاشگری نوجوان خود را پیدا کنید.

  •  نوجوان خود را درگیر مسئولیت هایی کنید که از عهده آن ها بر می آید. در قبال انجام آنها او را تشویق و تقدیر کنید.

  •  با او در مورد خشم و پرخاشگری صحبت کنید.

  • راه های کنترل و مدیریت خشم را به او آموزش دهید. خود شما هم کنترل خشم داشته باشید تا او با دیدن شما این رفتار را یاد بگیرد.

  •  به او نشان دهید که با فریاد زدن و خشمگین شدن، کاری درست نمی شود.

  •  سعی کنید محیط خانه جایی برای آرامش باشد و هرگز او را با کسی مقایسه نکنید.

  •  در جمع دوستانه و فامیلی شخصیت نوجوان خود را حفظ کرده و گاهی از او تعریف و تمجید کنید.

  • حریم شخصی او را حفظ کنید و دورادور او را کنترل کنید.

نکته: برای گرفتن نتیجه بهتر از یک روانشناس کمک بگیرید. زیرا آگاهی و توانایی های او در مدیریت این شرایط بحرانی، بسیار بیشتر از شماست و با راهنمایی های او می توانید خیلی زودتر و بهتر به آرامش برسید.


منبع: webmd
  

برچسب ها

کودکان روانشانسی زندگی سالم نوجوان پرخاشگری_نوجوان سلامت_نوجوان مشاوره عصبانیت سردرگمی_نوجوان رافاقت_بانوحوان درک_نوجوان بلوغ_جنسی تغییرات_هورمونی تغییرات_جنسی بلوغ_نوجوان

این مطلب را به اشتراک بگذارید
۰
۰

دیدگاه شما